Көн дә кәрәкле доға

БИК КӘРӘКЛЕ ДОҒА

Көн һайын Аллаһының рәхмәте менән уянабыҙ, кейенеп, ашап, эшкә ашығабыҙ. Тормошобыҙҙы мул итергә тырышып йәшәйбеҙ.

Ләкин йыш ҡына шөкөр итергә онотабыҙ. Улай ғына ла түгел, ризаһыҙлыҡ белдерәбеҙ: етәрлек дәрәжәлә сәламәт, бай, матур түгелбеҙ тибеҙ.
Мал-мөлҡәт булһын өсөн, тырышлыҡ ҡуйырға кәрәк. Һис шикһеҙ, тормош юлы еңел түгел, бында һикәлтәһе лә була. Йәшәгән йорттоң киң, ризығыбыҙҙың мул булыуын теләһәк, ошо доғаны ҡылырға кәрәк:

«Аллаһүммә-гъфирлий зәнбий үә үәссиг лий фий дәәрий үә бәәриклий фий ризкый».
«Йә, Аллаһым, кисер мине, киң һәм шатлыҡлы ҡыл йәшәгән йортомдо һәм миңә насип булған тормошомды бәрәкәтле ит!»

Дини календарҙан