Ифтар доғалары

 Аллаһүммә, инни әсьәлүкә бирахмәтикә-лләти үәсиғәт күллә шәйь, ән тәғфира ли

اَللَّـهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِرَحْمَتِكَ الَّتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ أَنْ تَغْفِرَ لِي

Тәржемәһе: "Йә Аллаһ, бөтә нәмәне солғаған рәхимлегең менән Һинән һорайым, ғәфү ит мине!"

 Ибн Мәджәһ (1753), Ибн әс-Сүнни, хәсән хәҙис (ҡара: "әл-Әҙкәр ән-Нәүәүиә" би тәхҡиҡ Ғәбдил-Ҡадир әл-Әрнәүт).

 Ҙәһәбә-ҙҙамәь, үәбтәлләтил-ғүруҡ, үә ҫәбәтәл-әджру, ин шәә Аллаһ

ذَهَبَ الظَّمَأُ وَ ابْتَلَّتِ العُرُوقُ وَ ثَبَتَ الْأَجْرُ إِنْ شَاءَ اللهُ

Тәржемәһе: "Һыуһыным ҡанды, тамырҙарым тулышты, ә әжерем – әгәр Аллаһ теләһә – ҡалды!"

 Әбү Дауыт (2357), ән-Нәсәи, "әс-Сүнән әл-Күбра" (3315), хәсән хәҙис (ҡара: әл-Әлбәни, "Сахих Әби Дәүд", 2041).