

Рәхмәтлемен йәйҙәремә,
Ниндәй генә булһа ла.
Ямғырҙары бер туҡтауһыҙ,
Һис өҙлөкһөҙ ҡойһа ла.
Йәй башында урман-ҡырҙар
Еләк менән һыйланы.
Күнәк-күнәк еләк йыйып,
Яландарҙы буйланым.
Эре һутлы еләге...
Татлы ҡайын еләге...
Ҡыҙыл балаҫтар булып,
Болондарға түшәлде.
Хуш еҫле сәскәләре,
Шифалы мәтрүшкәһе.
Ҡайҙа барма дарыу үләне,
Саф һауаһы, шишмәһе.
Ә бәшмәктең күплеге һуң?!
Ниндәй генә төрө юҡ!
Йыйып, эшкәртеп өлгөрһәң-
Ҡыш буйы етәр муллыҡ!
Йәйҙең йомарт бүләге,
Баҡса ла, түтәлдәрҙә.
Ә матурлыҡ һәр яҡлап та,
Һәр сәскә лә, гөлдәрҙә.
Рәхмәт һиңә, йомарт йәйем
Тәмле ризыҡ, йәмле көндәргә.
Йылда шулай шатланырға яҙһын,
Йылы, йомарт, йәмле йәйҙәрҙә.
Миңниса Мөхәмәтова-ИҪӘНБАЕВА