Бысраҡ тәҙрә аша донъя таҙа күренмәй

Бер ғаилә яңы йортҡа күскән. Иртән йоҡонан уяныу менән, ҡатын тәҙрәгә ҡарап, күршеһенең киптерергә элгән кейемдәрен күргән.

- Уның кейемдәре таҙармаған да, ҡара әле, — тигән ул иренә.

Әммә ире гәзит уҡып ултырған һәм быға иғтибар итмәгән.

-  Күрәһең, уның һабыны насарҙыр, йәки бөтөнләй йыуа белмәйҙер. Уны өйрәтергә кәрәк.

Ҡатын гел шулай ҡабатланған: күршеһе кейемдәрен йыуып элһә, ҡатын уның бысраҡлығына аптыраған,ти.

Бер көн, тәҙрәгә ҡарап, ҡатын ҡысҡырып ебәргән:

-  О! Бөгөн кейемдәре таҙа! Күрәһең, йыуынырға өйрәнгән!

-  Юҡ, - тигән ире, - мин бөгөн иртәрәк тороп, тәҙрәне йыуҙым. 

Беҙҙең арала ла тырнаҡ аҫтынан кер эҙләп, гел кешене ғәйепләгәндәр осрай. Ундайҙарҙан йыраҡ булайыҡ.

Рәфилә БИКЙӘНОВА тәржемәһе