ҠАТЫ КҮҘЛЕ КЕШЕЛӘР БУЛА

Көтөүсенән барып һорағайныҡ, бер мал да айырылып ҡалмауын, барыһы ла ауылға инеүе хаҡында әйтте. Иртәгеһенә кискә генә көтөү менән ҡайтҡан һыйырыбыҙ елененә ҡул тейҙермәй аптыратты. Мөгөҙө менән ялтанып, тибеп тик торҙо. Әсәйем дә, өләсәйем дә аптырап бөттө. Әрләп тә, иркәләп тә ҡаранылар, барыбер һауҙырманы. Бер көн эсендә холҡо үҙгәрҙе лә ҡуйҙы.

Иртәнсәк тә һауҙырмаған. Кисенә елене шешеп, үҙе көс-хәл менән ҡайтып йығылды. Шул ятыуынан аҙна тирәһе торманы ул. Мал врачы саҡырғайныҡ, һуйырға кәңәш бирҙе.

Шунда ололарҙың һөйләгәне иҫтә ҡалды. Аҡҡа, йәғни һөттән эшләнгән ризыҡҡа ҡайһы бер кешенең күҙе тейә икән. Көнсөл йәки күҙе ҡаты кешегә биргәндә ниндәйҙер ырымдарҙы үтәргә кәрәк. Уныһы хәҙер онотолған инде. Шунан алып өләсәйем миңә лә, әсәйемә лә кешегә һөт тә, ҡатыҡ ойотҡоһон да бирмәҫкә ҡушты. Һорап килеүселәр булһа: “Бөгөн генә аҙаҡҡыһын эсеп ҡуйғайныҡ бит әле”, тиер ине. Үҙе лә йомошҡа кешегә йөрөмәне. Булмаһа булмаһын, һоранмағыҙ, ситтәрҙең аҙығына ла, әйберенә лә ымһынмағыҙ тип, беҙҙе лә ҡаты итеп иҫкәртеп ҡуйҙы.

Гөлфиә КӘРИМОВА.