Был хәл Бөркөт тигән ауылда була

Сәстәре шул хәтлем оҙон, хатта башынан башлап ергә хәтлем һуҙыыып тарай тей. Арты менән ултырғас бәләкәс ҡыҙҙы күрмәй. Өләсәйем ҡурҡышымдан нисек ҡайтып еткәнемде һиҙмәй ҙә ҡалған.

Ҡайтып әсәһенә: - Әсәй, мин һыу инәһен күрҙем, әйҙә күрһәтәм, тип алып барған. Ә ул урында бер кемдә юҡ, тик теге ултырған ағас эргәһендә тауыҡ кисмәле генә шишмә ағып ята...
Шунан өләсәйемде әсәһе: "Эшемде туҡтатып, кеше бимазалап йөрөйһөң!"- тип әрләй әрләй ҡайтып киткәндәр.

П/С Шуны һөйләгәнендә мин уға:

- Өләсәй, ә аяғы урынында нимә ине, балыҡтыҡы һымаҡ ҡойроҡ инеме, - тиһәм.

- Ҡайҙан ғына беләйем инде ул ваҡытта ҡурҡыуҙан нисек ҡасҡанымды белмәйем, - тине.