Аҡыллыға ым да етә. (Аҡыллыға – ишара.)
Умному намек, глупому толчок.
Аҡыллы уйлап ултырғансы, иҫәр эшен бөтөргән.
С умом – подумаем, а без ума –сделаем.
Аҡылһыҙ аҡырып алдырыр.
Дураки горлом берут.
Аҡылыңды өскә бүл: берен һөйлә, икеһе эстә торһон.
Не все вслух да в голос.
Аҡ эт бәләһе ҡара эткә.
Били Фому за Еремину вину.
Ала ҡарҙа аласағың булһын.
За богом должок не пропадет.
Алаһы ла, ҡолаһы ла – замана балаһы.
Каковы веки, таковы и дети.
Алғанға алты ла аҙ, биргәнгә биш тә күп.
Берущему и шесть мало, дающему и пять много.