Әсә һәм бала бәйләнеше ҡасан башлана

«Тыуырына бер көн ҡалған бала Аллаһтан һораған: «Мин иртәгә ерҙә буласаҡмын, тиҙәр. Мин унда нисек йәшәрмен, мин бит бәләкәй һәм ярҙамһыҙ». Аллаһ әйткән: «Мин һиңә һине көтөп тороусы һәм һинең турала ҡайғыртыусы бер фәрештә бүләк итермен». Бала уйлаған һәм яңынан телгә килгән: «Һинең янда мин йырлайым һәм көләм. Бәхет өсөн миңә шул еткән». Аллаһ: «Һинең фәрештәң бары һинең өсөн генә йырлар һәм көлөр, һин уның мөхәббәтен тойоп бәхетле булырһың». «О, мин уны нисек аңлармын, мин бит уның телен белмәйем. Ә һиңә мөрәжәғәт иткем килһә, мин ни эшләрмен?» – тигән бала албырғап. Аллаһ әкрен генә сабыйҙың башынан һыйпап: «Һинең фәрештәң доға өйрәтер. Шул доға аша беҙ һинең менән аралашырбыҙ», – тип яуаплаған. Унан һуң бала: «Ер йөҙөндә яуызлыҡ бар, тип ишеттем. Мине кем һаҡлар һуң?» – тип һораған. «Үҙ тормошон ҡыҙғанмайынса, фәрештәң һине һаҡлар», – булған яуап. «Һине күрмәгәс, миңә бик яманһыу булыр», – тип күңелһеҙләнгән бала. «Фәрештәң һиңә минең турала һөйләр. Мин гел һинең яныңда булырмын», – тип йыуатҡан Аллаһ. Шул саҡта Ер йөҙөнән тауыш ишетелгән һәм бала һораған: «Аллам, фәрештәмдең исемен әйтсе!» Аллаһ тыныс ҡына тауыш менән: «Уның исеме ябай ғына – Әсәй!» – тигән.

Сығанаҡ: "Ҡырҡ сырағым" төркөмөнән