

Ифтарға ниәт
Ҡояш байығас, ахшам намаҙы еткәс, ауыҙ асҡанда уҡыла торған доға:
Бисмилләһир-рахмәнир-рахим.
Аллаһүммә ләкә сумтү үә бикә ғәмәнтү, үә ғәләйкә тәүәккәлтү, үә ғәләә ризҡиҡә әфтартү үә лисауми ғадим мин шәһри рамаҙанә нәүәйтү фәғ-фирли мә ҡаддәмтү үә мәә әххартү. Бирахмәтика йәә әрхәмәр-рахиммин.
Мәғәнәһе:
Эй, Раббым! Һинең ризалығың өсөн генә ураҙа тоттом, Һиңә генә иман килтерҙем, эштәремде тик үҙеңә генә тәүәккәлләйем. Һин биргән ризыҡ менән ауыҙ астым, иртән тағы ла ураҙаға инергә ниәт иттем. Эй, гонаһтарҙы ярлыҡап тороусы Алла, үткәндә эшләнгән гонаһтарымды ла, эшләү ихтималы булһа, киләсәктәгеләрен дә ғәфү ит!