Шәриғәт буйынса эшләргә кәрәк булған нәмә – ул доға ҡылыу:
"Аллааһүммә, әһилләһү ғәләйнәә биль-әмни үәл-иимәән, үә-ссәләәмәти үәл-исләәм, раббии үә раббүкә-Ллааһ, һиләәлү рушдин үә хайр".
اَللَّـهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِيمَانِ، وَ السَّلَامَةِ وَ الْإِسْلَامِ، رَبِّي وَ رَبُّكَ اللهُ، هِلَالُ رُشْدٍ وَ خَيْرٍ
Тәржемәһе: "Йә Аллаһ! Уны (яңы айҙы) беҙҙең өсөн именлек һәм иман, иҫәнлек һәм Ислам айы итеп күтәр! Минең хужам да, һинең хужаң да – Аллаһ, эй тура юл һәм яҡшылыҡ айы!"
Ошолай итеп доға ҡылалар, һәм был "Истиһләл" ("Яңы айҙы күреү") доғаһы тип атала. Пәйғәмбәр ﷺ һәр яңы айҙы күргән һайын шулай доға ҡылыр булған.
әт-Тирмиҙи, "Сүнән" (3451), әд-Дәрими, "Сүнән" (1688), Әбү Дауыт, "Сүнән" (5092), Әхмәт, "Мүснәд" (1397), сахих хәҙис (ҡара: әл-Әлбәни, "Силсиләт әл-Әхәдиҫ әс-Сахихә", 1816).