ТЕЛӘК ҠАБУЛ БУЛҺЫН ӨСӨН ДОҒА

   Юлға сыҡҡанда

     Аллаһүмә иләйкә тәүәжжәһтү үә бикәғтә самтү, Аллаһүммә әкфини мә әһәммәни үәмә ләә әһәммү ләһү. Аллаһүмә зәүднит үәғфирли ҙәмби үә үәжжәһни лилхайри әйнә мә тәүәжжәһтү.

     Мәғәнәһе: «Эй, Аллам! һиңә йүнәлдем, һиңә һыйындым. Эй, Аллам! Шикле һәм шикһеҙ нәмәләрҙә миңә таяныс бул. Һиңә ғибәҙәттәр ҡылып, рухым нығынһын, Хоҙай Тәғәләм. Гонаһтарымды ғәфү ит һәм ҡайҙа ғына йөрөһәм дә мине һәр ваҡыт хәйерле эштәргә йүнәлт, Раббым”

 

Сәфәрҙән (юлдан) ҡайтҡас

     Әййибүүнә тәибүнә ғәбидүнә лираббинә хәмидүн.

     Мәғәнәһе: «Эй, Аллам! Беҙ — һине яратыусылар, иман килтереүселәр, тәүбә итеүселәр, кире ҡайтыусылар».

 

Мунсаға йәки йыуынырға ( душҡа) ингәндә уҡыла торған доға

       Аллааһүммә иннии әсъәлүкә минәл жәннәти үә нәғиимиһәә үә әғүүҙү бикә минәннәәри үә хамиимиһәә.

      Мәғәнәһе: «Аллам! Һинән йәннәтте һәм ундағы ниғмәттәрҙе һорайым, йәһәннәмдән һиңә һыйынам.)

                        

Мунсанан сыҡҡанда уҡыла

       Әлхәмдү лиллаһил-ләҙии әҙһәбә ғәннил-әҙәә үә ғәәфани.

       Мәғәнәһе: «Мине сафландырған, һаулыҡ һәм сәләмәтлек биргән Аллаға маҡтау булһын».

                                             

Яңы кейем кейгәндә

       Әлхәмдүлиләәһилләҙии кәсәәнии мәәәә үәәрии хәйәәти.

       Мәғәнәһе: «Аллаһыға маҡтау булһын. Ул минең яланғас тәнемде ҡаплата торған һәм үҙемде донъялыҡта биҙәй кейем менән кейендерҙе.

                                              

Яңы ай күргәндә

     Аллаһүммә әһиллилаһү ғәләйнә бил йүмни үәл имәни үәссәләмәти үәл исләм. Рабби үәраббүкәллаһ.

     Мәғәнәһе: «Әй, Раббым, был яңы тыуған айҙы, именлек, сәләмәтлек, Ислам айы ҡыл, Изгелек һәм тоғро юлда йөрөү айы ит.