Донъяла тик һин дә мин инем.
Бөтә донъя беҙгә, ә күңелдәр
Ҡарҙың сафлығына тиң ине.
Аҙна буйы бүтән ҡар төшмәне,
Һаҡланы ер беҙҙең эҙҙәрҙе.
Ниңә шунда буран ҡупмаған да,
Ни туҡтатҡан икән елдәрҙе?
Ҡарҙағы эҙ оҙаҡ ятмаҫ, бәлки,
Тик йөрәктә бөтмәҫ һис ҡасан.
Дауыл сыҡты бына, белгән кеүек,
Буран юйыр уны, исмаһам.
... Эҙҙәренде ул һепереп үткән,
Шул ерҙәрҙе йөрөп ураным.
Эй, йәшәһен ерҙә ҡар бураны,
Булмаһын тик тормош бураны!