ӘСӘЙЕМДӘЙ!
Оло табаларҙа ҡоймаҡ ҡойоп,
Биҙәй әсәй таңдың һарыһын,
Хәл итмәҫлек хәлдәр булғанда ла
Уртаҡ ризыҡ көйләй барыһын.
Әсәйемдең тәмле бәлештәре,
Хуш еҫ бөрккән үлән сәйҙәре...
Башҡасараҡ хәҙер был донъялар,
Бүтәнерәк хәҙер йәйҙәре.
Шул табында һағынып көтөп алған
Туғандар ҙа тырам-тырағай!
Әсәйемдәй улар өҙөлөп тормай,
Хәлең нисек тиеп һорамай...
Һәр кемдең үҙ мәшәҡәте хәҙер:
Уңға саба, һулға сабалар.
Туғандарым, әйҙә, йыйылайыҡ –
Һатып алдым оло табалар.
Мин үҙем дә хәҙер эш атылай,
Саҡырған юҡ һеҙҙе, күргән юҡ.
Сит илдәргә сәфәрҙәргә сығам,
Һеҙҙең хәлегеҙҙе белгән юҡ.
Әсәйемдәй оҫта булмаһам да
Ҡоймаҡ ҡоям әле бер таба.
Туғандарым, кемдә ниндәй хәлдәр,
Һөйләшәйек һалып уртаға...
Тәмле генә итеп сәй яһармын,
Мәтрүшкәнең ҡушып һарыһын.
Һәр берегеҙҙә – әсәйемдең төҫө,
Һәр берегеҙҙә – атайымдың төҫө,
Йыйып алам әле барыһын!
Зөлфиә Ханнанова.