Халыҡ мәҡәлдәре

Аҡыл – алтын.Аҡыллыға ым да етә. (Аҡыллыға – ишара.)Аҡыллы уйлап ултырғансы, иҫәр эшен бөтөргән.Аҡылһыҙ аҡырып алдырыр.Аҡылыңды өскә бүл: берен һөйлә, икеһе эстә торһон.Аҡ эт бәләһе ҡара эткә.Алаһы ла, ҡолаһы ла – замана балаһы.Алғанға алты ла аҙ, биргәнгә биш тә күп.Алғанда – бисмилла, биргәндә - әстәғәфирулла.Алдыңдаң артың яҡшы.Алйот юлдаш булмаҫ, ишәк моңдаш булмаҫ.Алтыла баш булмаған, алтмышта ла йәш булыр.Алтын-көмөш яуған ерҙән, тыуған-үҫкән ил яҡшы.Алыҫтағы дошмандан аңдып йөрөгән дуҫ яман.Алыш-биреш – артҡа тибеш.Аптыраған ҡатын абышҡаһын атай тигән.Аралар тыныс булһа, ғаилә ҡорос була.Арғы яҡта алабай, бирге яҡта ялағай.Арҡандың оҙоно, һүҙҙең ҡыҫҡаһы яҡшы.Арыш сәсһәң – көлгә сәс, бойҙай сәсһәң – боҙға сәс.Ас кешенән хас кеше яман.Астың күҙе икмәктә, туҡтың күҙе хикмәттә.

Халыҡ мәҡәлдәре