

Ике кеше бер булһа, илле кеше йөҙ булыр.
Ил ауыҙына иләк ҡаплап булмай.
Ил тупланһа – туп була, ил ойошһа – уҡ була.
Инә ҡаҙ ҡаңҡылдамаһа, ата ҡаҙ бармай.
Ир-егеттең эсендә эйәрле-йүгәнле ат ятыр.
Иренгән «иртәгә» тиер.
Ирле иренә таяна, ирһеҙ биленә таяна.
Иртәгә ҡалған эшең – һынып төшкән тешең.
Иртәнге тигән уй менән бөгөн тамаҡ туймай.
Исеменә күрә есеме.