

Ҡурҡма, һорама, ышанма –
Был һүҙҙәр әйләнде доғаға.
Дөрөҫөн әйтергә ҡурҡмайым,
Ярамһаҡланмайым хужаға.
Сөнки мин беләм үҙ эшемде
Һәм шуға бирәм хис-көсөмдө.
Малым юҡ, даным юҡ ҡурҡырға,
Дәрәжәм – ҡалтырап торорға.
Һорамайым бер кемдән мин ярҙам,
Ҡалһам да ташҡында бер ярҙа.
Етемлек өйрәтте тормошта
Донъяны тик үҙең ҡормошҡа.
Бурысҡа алһам да бик һирәк,
Биш итеп ҡайтарам бәхилләп.
Мохтажға бирәм бар булғанын,
Аяҡҡа тап килә юрғаным.
Зөһрә Ҡотлогилдина.
"Ялан сәскәләре" төркөмөнән.