

Эйәгеңә таянма.
Бал ҡашыҡтан сәй эсмә, ирең ваҡсыл булыр.
Торғас та урыныңды йыйыштыр, шайтандар эйәләшмәһҽн.
Кисен иҙән һепермә, аҡсаң булмаҫ.
Ашап бөткәс һауыт-һабаңды йыуып, өҫтәлеңде һөрт, йыумаған һауыт өҫтөндә фәрештә ҡанат ҡағып арып ҡасыр.
Баш кейемен элеп ҡуй, ултырғысҡа йәки һикегә ташлап китһәң – ҡаты яза көтә.
Баш кҽйемен аяҡ аҫтында йөрөтмә, иҙәнгә ташлама – дәрәжәң түбән булыр.
Мунсала битеңде бисмилла әйтеп өс тапҡыр һабынлап йыуһаң, кеше күҙенә мөхәббәтле күренерһең.