Борсолоуһыҙ йәшәп ҡарайыҡ

Үткәндәрҙе бер нисек тә үҙгәртеп булмай. Киләсәк һеҙҙе йылмайып ҡаршы алһын өсөн тырышығыҙ.
Башҡаларҙы үҙгәртә алам тигән яңылыш фекерҙе башығыҙҙан сығарып ташлағыҙ. Уларҙы нисек бар, шулай ҡабул итергә өйрәнегеҙ. Тормоштоң нисек рәхәт икәнен һиҙмәй ҙә ҡалырһығыҙ.
Беҙ башҡаларға көслө, һау-сәләмәт килеш кәрәкбеҙ, шуға юҡ-бар өсөн борсолоу урынһыҙ.
Һәр эшебеҙ ҙә ниндәйҙер һөҙөмтәгә килтерә. Нимәлер эшләр алдынан яҡшылап уйлаһағыҙ, аяныслы хәлдәрҙән һаҡланып була.
Мәңге йәшәрмен, тип яңылышмағыҙ. Иртәгә үлермен, тип тә уйламағыҙ. Был ике һүҙҙең мәғәнәһен аңлап, алтын урталыҡты табырға тырышығыҙ.
Күңелегеҙ өсөн мөһим юлды һайлағыҙ. Тормоштоң мәғәнәһе тип түгел, мәғәнәле тормошта йәшәргә кәрәк.
Ваҡытығыҙҙы һәм көсөгөҙҙө юҡ-бар кешеләргә, һеҙҙе яратмаусыларға әрәм итмәгеҙ. Донъяла ҡайғыны ла, шатлыҡты ла уртаҡлашыусы кешеләр етерлек.
Ҡулдағы бәхетебеҙҙе һаҡлап, ҡәҙерләп, шөкөр итеп йәшәргә өйрәнәйек, дуҫтарым!

Һандығым-байлығым